Of je nou een Normaal-coverband bent uit Limburg, Friesland, Zeeland, Griekenland of een andere niet-Achterhoekse regio, er is maar één plaats waar je wilt spelen: de Achterhoek. En dat was wat Snormaal deed in Eibergen.

De avond kon al niet meer stuk toen we in Eibergen aankwamen: het hele dorp stond namelijk te wachten op onze aankomst, naar wij dachten. Helaas bleken zij smachtend uit te kijken naar ons voorprogramma. "Yes,R is een voorprogramma", dachten we en dat klopte. Yes-R deed zijn ding, de jeugd van Eibergen was blij. Yes-R ging weer weg en de jeugd ook. Gelukkig was er nog oudere jeugd, om de kermis in te høken.

Het mooie van spelen in de Achterhoek is dat elk nummer van Normaal gekend is en als een soort volkslied door eenieders aderen stroomt. En dus kon de anderhalf uur Snormaal eigenlijk niet onsuccesvol worden. Enige addertje onder het gras voor een Normaal-coverband uit Limburg, Friesland, Zeeland, Griekenland of een andere niet-Achterhoekse regio, is dat het publiek de nummers en de taal beter kent dan de band zelf. Gelukkig viel dat bij Snormaal mee, zo hebben we uit betrouwbare bronnen vernomen. We waren dan ook weken in quarantaine geweest om ons optimaal voor te bereiden. Pas bij de aankondigingen vielen we door de mand, maar het Merselose spreekwoord "Ge ziet hier niet um te praoten, mar um te speulen", was ook in de Achterhoek bekend (al heette het daar (ongeveer) "i-j bunt hier niet um te praot'n, mar um te speul'n"). En dus hebben we maar weinig geluld en hard gehøkt.

En terecht! Ha-ha-haa!